Het is tijd voor verandering. Tijd voor digitale soevereiniteit. We nemen het heft in eigen hand en willen zelf weer de verantwoordelijkheid dragen. Zo bouwen we aan een infrastructuur die we begrijpen, beheren en zelf kunnen verbeteren.
Zo’n tien jaar geleden was overstappen naar clouddiensten bijna een no-brainer. Iedereen deed het. Grote namen als Microsoft, Google en Amazon boden diensten aan die het werk een stuk makkelijker maakte. Ook wij gingen mee in die beweging. Het voelde als de toekomst: flexibel, schaalbaar en nauwelijks onderhoud.
Nu met onze groeiende organisatie, de politieke verschuivingen en de steeds groter worden organisaties achter de clouddiensten, vragen we ons af of deze afhankelijkheidspositie nog bij ons past. Niet alleen vanuit technisch oogpunt, maar vooral ook vanuit autonomie, controle en duurzaamheid. Want, waarom zouden we onze data laten beheren door partijen buiten Europa, terwijl we het zelf óók prima kunnen? Weten we nog precies waar onze gegevens staan en wie er toegang toe heeft? En is het nodig dat ieder document, iedere e-mail en elke samenwerking via gigantische datacenters van Big Tech loopt?
Deze vragen vormen het startpunt van onze beweging weg uit de cloud.
In de loop der jaren raakten we afhankelijk van diensten waar we steeds minder grip op hebben. Licenties veranderen, functies verschuiven of worden opgesplitst, en integraties worden soms onnodig complex. Deze afhankelijkheid voelt niet goed. Niet omdat cloudtechnologie verkeerd is, maar omdat we merken dat onze bedrijfsvoering te veel afhangt van besluiten die níet door ons worden genomen. Onze stap richting meer zelfgehoste oplossingen is dus geen nostalgische terugkeer naar servers onder een trap of in een klein serverhok. Het is een bewuste keuze voor digitale soevereiniteit.
Wanneer we besluiten dat we “iets” willen veranderen, komt de echte vraag: wat betekent dat in de praktijk? We gooien niet halsoverkop alles om, maar onderzoeken stap voor stap wat voor ons werkt. Daarbij houden we drie dingen steeds in het oog:
Ons doel is niet om per se goedkoper uit te zijn. Het gaat ons vooral om meer grip op onze eigen digitale gereedschapskist.
Uiteindelijk komen we tot een duidelijk besluit:
We willen een infrastructuur die we zelf begrijpen, zelf beheren en zelf kunnen verbeteren. Daarmee start onze zoektocht naar alternatieven voor de tools die we dagelijks gebruiken. De eerste grote stap die we gaan zetten is het onderzoeken en inrichten van een lokaal gehost Identity and Access Management (IAM). Een IAM biedt een centrale plek waar we gebruikers eenduidig beheren en waar wijzigingen direct doorwerken in gekoppelde systemen. Door zoveel mogelijk van de bij CJ2 gebruikte diensten te koppelen, vereenvoudigen we het gebruikersbeheer, krijgen we centraal inzicht in alle login-activiteiten en kunnen we MFA afdwingen bij applicaties die dit zelf nog niet ondersteunen.
In de komende artikelen delen we meer over dit onderzoek en nemen we je mee in de keuzes die wij maken.
